De bruine dagen voor kerst

Sarah op de bank met haar telefoon

De dagen voelen wat apart en onsamenhangend deze periode; Met nog veel activiteiten en afspraken in deze laatste dagen voor het weekend (en voor ons reisje), van basketbaltoernooitjes tot kerstdiners tot lichtjestochten tot gala’s, het plannen van de laatste boodschappen en het maken van inpaklijsten en tussendoor nog her en der een overhoring voor Engels of Grieks, leven we samen enigszins van de hak op de tak. 

Toch, al lijkt kerst overal doorheen geweven te zijn, als een streng lichtjes die gewikkeld zit rond de bladeren van onze kamerplanten, voelt het nog niet helemaal alsof kerst eraan komt. Al zal dat vanavond wel komen, wanneer de kerstviering is op school. Op de een of andere manier voelt de combinatie van lichtjestochten en een meute kinderstemmetjes die kerstliederen zingt toch wel ultiem kersterig.

pluizebolletje

Eigenlijk had ik voor op mijn lijstje ook nog staan dat ik voor vertrek de tuin wilde aanpakken, want die is momenteel bedekt in een laagje van duizend tinten bruin. “Had al veel eerder moeten gebeuren”, bromt het kind in me dat is opgevoed door mijn ouders. Maar een ander, opstandig en wilder, deel van mij snuift eens en trekt een wenkbrauw op. “Dan had je dit soort dingen ook gemist. Want hoe mooi is dat pluizebolletje dat zo fier staat te zwaaien?” 

Zit ook wel weer wat in. 

Geef een reactie