Het is vakantie!

Heel zacht hoor ik wat gestommel. Ik kan me niet voorstellen dat ik er wakker van ben geworden, maar wellicht dat het feit dat Bob de kat heeft besloten dat bovenop mijn billen een mooi plekje is om zich te installeren ervoor heeft gezorgd dat ik toch wat lichter sliep dan eerder. Als ik me omdraai, voorzichtig, om Bob niet van het bed af te katapulteren – wonderlijk hoe zorgvuldig we geneigd zijn te zijn met die katten, terwijl ze met een achteloze meedogenloosheid omgaan met ons mensen – zie ik dat er een lichtje brandt beneden, en hoor ik het spetteren van de douche.

Het is de ochtend van de kerstontbijtjes op de middelbare school. Dus hebben ze hun wekker extra vroeg gezet, wordt er gesneden, gerold en gebakken, en gaan ze, fris ruikend, gepoetst en gekamd – dat laatste iets dat nog helemaal niet zo vanzelfsprekend is voor bepaalde pubers – met warme schalen vol lekkers naar school. Ook weer door de stromende regen overigens, in het donker nog, op deze kortste dag van het jaar, maar in de auto schallen kerstliedjes uit de radio.

Ze hebben heerlijk gegeten, geloof ik, en er zijn spelletjes gespeeld en films gekeken. Maar heel veel heb ik er niet over gehoord. Want vanaf het moment dat ze hier weer binnen rollen, met diepe zuchten en een zwier van tassen naar een hoek, om daar voor twee weken te blijven, – of toch niet, omdat die tassen nog nodig zijn, maar dit keer niet voor school -, gaat alle aandacht maar naar één ding toe: het is vakantie!

En dat betekent dat er gepakt moet worden deze dagen, en nog meer gepakt, lijstjes worden afgestreept, en uiteraard hoort er ook een tripje naar de bieb bij, voor boeken, heel veel boeken, want zo een heerlijke stapel leesvoer hoort bij vakantie als .. als.. als lampjes bij kerst. (Ik wilde daar haast sneeuw zeggen, maar tot in hoeverre winterweer essentieel is voor kerst kan ik nu nog niet beoordelen. Dat laat ik weten wanneer we terug zijn van een kerstviering in zomerse sferen. Spannend!)

Geef een reactie