Recept: Aardappel gratin

Wat zei ik ook alweer over plannen die niet doorgingen? Jah. Maar dit keer was ik zelf de boosdoener. Want het is zo lekker als je ’s ochtends niet per se je bedje uit hoeft. Nog een keer extra omdraaien, een paar bladzijdes lezen, of gewoon een beetje dromen. Zalig.

Toen ik eenmaal in de keuken stond om een smoothie te maken was de ochtend al zeker half verstreken. Maar toch hadden we nog steeds van alles kunnen doen. Toen nog wel….

De smoothie overigens ziet er niet uit natuurlijk, met die grauw-groene kleur. Dat krijg je van de combinatie van spinazie en frambozen. Maakt niets uit verder, we smullen er toch wel van. Vooral onze jongste is er gek op, dus tegenwoordig maak ik een dubbele hoeveelheid.

Een receptje is niet echt nodig, dat voelt een beetje onzinnig. Mocht je toch graag weten hoe ik die smoothies maak: Ik mik een grote hand vol bevroren spinazie (niet á la bloop… griezel.. maar gewoon gesneden spinazie), een handje frambozen (of wat voor fruit ik ook toevallig voor handen heb), een banaan, een handje boekweitvlokken en een lepeltje maca poeder in de blender, giet er amandelmelk bij en draaien maar. Lekker, net milkshake!

Maar goed, zoals gezegd, op dat moment was er nog de wereld aan mogelijkheden voor de dag. Zo zat ik te mijmeren over de ijsbaan met z’n viertjes. Of de bieb. Gewoon een kopje thee met appelgebak in een willekeurig cafeetje was ook nog iets dat in me opkwam. Of, omdat het daadwerkelijk even droog was, een boswandeling. Allemaal leuk. Allemaal mogelijk. En toen bedacht ik dat ik eerst even snel het eten zou gaan klaarzetten.

Tja, en daar ging er duidelijk iets mis. Want we zijn helemaal de deur niet meer uit geweest. Niet dat het per se zo erg was hoor. Want oudste heeft nu wel een stuk verder kunnen werken aan zijn opdracht voor Duits (de koekjes stonden niet op zichzelf, er moest nog veel meer gebeuren). De gesprekken daarover zullen wellicht wat vertragend hebben gewerkt. Of misschien lag het ook wel een beetje aan mijn eigen wat te uitgebreide kletspartijen met vriendinnen op whatsapp. Maar ik geef de schuld vooral aan de aardappelen.

Want hemel. Het leek een lekker plan om aardappel gratin te maken bij het stoofpotje dat ik maakte. Maar halverwege het schillen en snijden herinnerde ik me wat voor eet monsters ik in huis heb. Dus besloot ik maar wat meer te schillen. En nog wat meer. En uiteindelijk zat ik duizend uur te schillen en was de middag ineens voorbij.

Het was het echter absoluut waard. En het ging helemaal op. Gesmuld hebben ze! En morgen, morgen gaan we écht op stap.

Aardappelgratin

Ingrediënten:

  • 1 kilo aardappelen (of meer als je zulke monsters als ik in huis hebt)
  • 2 eetlepels boter
  • 1 ui, gesnipperd
  • 3 eetlepels tapioca meel (maar tarwe bloem gaat ook prima)
  • 2,5 cups amandelmelk (kan ook met standaard melk)
  • 1 theelepel mosterd
  • een snuf zout
  • 2 cups geraspte kaas

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Schil de aardappelen en snijd ze in zo dun mogelijke plakken.

Smelt de boter in een pan op het vuur. Voeg dan de ui toe en fruit deze voor een minuut of vijf, tot de ui zacht en glazig is. Gooi dan het meel erbij en bak dit even mee, voor ongeveer een minuutje. Blijf steeds roeren. Giet nu de melk erbij en voeg de mosterd en de zout toe. Laat het even pruttelen en blijf steeds roeren, tot de saus flink is ingedikt.

Vet een ovenschaal in en leg hier een laag van de aardappelplakjes in, dakpansgewijs. Giet hier de helft van de saus over en strooi er de helft van de kaas op. Herhaal dit met de andere helft van de aardappelplakjes en de rest van de saus en de kaas.

Plaats de schaal voor een uur in de oven, tot de saus heerlijk pruttelt en de aardappelplakjes gaar zijn.

Geniet ervan!

PS. Is die tulp niet prachtig?

Geef een reactie