Yep, het is herfst

Het is tegenwoordig geen sinecure om van Borne naar Hengelo te komen in de ochtend. Over de kleinste afstamd doe je zo een kwartier. En terwijl ik stapvoets over een rotonde manouvreer bedenk ik me dat het toch wel op veel vlakken beter zou zijn om meer te gaan fietsen. Tot ik me realiseer hoe herfstig het weer is. En hoe uit de monden van de fietsers naast me kleine wolkjes opstijgen. En hoe heel erg koukleumerig ik ben. En tuf dan nog maar even rustig door.

We zijn zo vroeg op pad, omdat zij naar de orthodontist moet. Gewoon voor controle, dus dat is een beetje wroeten en wrikken en een nieuwe afspraak maken en binnen een paar minuten zijn we al weer buiten.

De orthodontist is gelegen in een wijk waar ik al sinds ik jong ben stiekem een beetje verliefd op ben. Met van die hoge bomen langs lange lanen. In de herfst helemaal een plaatje natuurlijk. Maar veel tijd om er nu foto’s van te schieten heb ik nu niet, want er moet er eentje terug naar school voor een proefwerk Grieks. Binnenkort toch een keertje doen, hier rondwandelen, mét camera, en zonder klok.

De rest van de dag deel ik met onze jongste meneer, die vrij is vandaag, in verband met de staking van zijn leerkrachten. Wat betekent dat hij, tot hij in de middag naar zijn hockeytraining moet, doorbrengt in zijn joggingbroek, gezellig met poes op schoot, spelletjes spelend, soms met een ballon schietend (dat dan weer niet met poes op schoot, die vindt die ballon maar een gevaarlijk en zeer te wantrouwen onding) en honderuit kletsend.

Oh en koekjes bakkend. Want dat past ook wel bij zo’n dag.

Geef een reactie